به پاس مهرباني هاي یار معنوی و آسمانی ام  ...

" براي سپاس از دوستي که به خاطر خدا و خوبي هايش بسيار دوست مي دارمش  .."

خدا را شاکرم و شادماني من از اين است که همه آن چيزي که بعد از داشتن خودش مي خواستم

همراهان خوبـي بود که  در جـاده زندگي به لطف و اراده اش  بهترين هايش نصيبــم شد و  ثروت  و

سعادت واقعي من بعد از خدای خوب و مهربانمان درحقيقت دوستان و عزیزانی اند که بسيار بهتر و

مهربانتر از من هستند و هميشه مغرور و مفتخرم به وجود و حضورشان ..

آن هنگام که به تمامي اندوه و تنهايي ام خو کرده بودم و خسته از سفر بازمانده بودم تو بودي که

به لطف خدا پر راز و شگفت آمدي و به دادم رسيدي و مرا با مهر پيش راندي و پله پله بالا بردي ...

زندگي من به حضور تو بنده خوب خدا چون گلی از باغ بهشت معطر شد ..  آمدي و  روي خوش

زندگي را به من نماياندي .. با وجود داشتن دلخوشي بزرگی به نام خدا و  همسفر  عزیزی مثل

تو احساس مي کنم تمامي غم و رنج هاي موجودم  فقط 

يک تکه ابر گذرا و در حال عبور از آسمانند ...

 اي بسيار بهتر از من ،ای یار معنوی ام ،  با اينکه کنارم نيستي اما هميشه تو را احساس

مي کنم و با تو هر روز را آغاز مي کنم و شب را به پايان مي برم ...

هنوز در حيرتم که چگونه دست مرا گرفتي و از زمان جلوتر بردي و  به من آموختي که  هر دردي

درسي دارد که هر چه زودتر بياموزم زودتر از آن خلاص مي شوم و من حتا درس درد هاي نيامده

را آموختم تا بهانه اي براي آمدن نداشته باشند ..

به من مکرر گفتي،عشق و ايمان و اميد و پاکي ات را حفظ کن تا به همه آنچه مي خواهي برسي ..

به من آموختي چگونه ديگران را دوست داشته باشم چگونه شاد باشم و حتا چگونه بي تو بودن را

 طاقت بياورم و با اينکه بي توام با تو باشم  ....حتا خوب غم خوردن را من از تو آموختم ...

صميمانه ترين و پر پيام ترين پندها را تو به من آموختي ...

تو یک گل و گوهر و عطيه الهي پر راز و شگفت و بيش از لياقت مني و آنگونه اي که برايم بيشتر

از همه ثروت دنيا مي ارزي ... از تو ممنونم که هميشه به ياد مني و در غم حال و احوالم ....

احساس مي کنم صداي فکر و ذهن مرا مي شنوي و در خاموشي با من از همه آنچه که

مي خواهم سخن مي گويي .... ما دوريم و بهم نزديک ...مثل يک روح در دو کالبد ..يا مثل دو خط

موازي که عليرغم خطوط ديگر ما روزي به هم خواهيم پيوست ...

با تو من آرام و ایمن و آسوده ، بي تعارف همانم که هستم  ...

 
هرگز ، هيچکس تنهايي ام را به خوبي تويي که در کنارم نيستي ، پر نکرد ...

اي خوبترين دوست ، سکوت من هميشه پر از سپاسگزاري از توست ...

شايد در سالگرد تولد بعدي ات نباشم و رهسپار ابديت شوم  اما يقين بدان که پاره اي از وجود

من همواره با توست و  دعاي خير من همیشه بدرقه راه توست ....

نویسنده : میترا اقدسی در یکشنبه, 11 دی 1390 ساعت 22:44 4دوست خدا